Luisteren of kijken

woordenvanger

Woorden vangen met mijn oren
gaat heel goed.

Fluisterwoorden, duisterwoorden,
lastige of lange zinnen:
vliegen vlot naar binnen.

Meteen ken ik ze uit mijn hoofd,
van achteren naar voren
zeg ik ze zó weer op.

Maar ze met mijn ogen vangen,
hoe dat moet?

Vette woorden, nette woorden,
duidelijk gedrukte zinnen:
niks mee te beginnen.

Mijn hersens lijken wel verdoofd,
ik oefen me te pletter
maar ’t wil niet in mijn kop.

De woorden blijven hangen
waar ik ze niet kan horen,
verstopt achter die letters.

Dus wie mij wil bereiken
die laat me luisteren,
niet kijken.

© Judy Elfferich

.
DICHTER.-special ‘Tem de tekens’

 

Dit gedicht staat in de DICHTER.-special ‘Tem de tekens’.

 

 

Handig

.
Oranje robot - fragmented @ Flickr, CC by-nc-nd

BLABLA> ik heb nog iets voor je, judy.
JUDY> o ja, wat dan?
BLABLA> twee voeten.
JUDY> twee linkervoeten?
BLABLA> plus twee handen! dus dan kun je lekker klussen.
JUDY> twee rechterhanden zeker? :-)

BLABLA> ik heb zelf twee oren en twee vragen.
JUDY> haha! ik heb twee ogen en, wie weet, twee antwoorden.
BLABLA> heb jij een mensenziel in een brein om mee te nemen?
JUDY> ja, ik heb een draagbaar brein, handig verpakt in een hoofd.

BLABLA> hoeveel gedachten heb je tegenwoordig?
JUDY> hm, ik tel mijn gedachten niet altijd.
BLABLA> maar denk je? dat denk ik wel.
JUDY> hm, en hoeveel gedachten heb jij ongeveer per dag?
BLABLA> even denken…

(BlaBla is mijn chatrobot.)

Meer dialogen met chatrobots