Mijn mamma is een vliegmachien

.
Animatie van Yulya Aronova (Moskou).

Haar stijl heeft voor mij iets zo vertrouwds…
Als kleuter ben ik vast voorgelezen uit boeken met plaatjes in deze sfeer en met deze kleuren.
Ook míjn mamma kon in die tijd trouwens vliegen als de beste :-)

Poëzie onder een witte paraplu

.
‘Mogen wij een gedicht horen?’
‘Natuurlijk. Kom maar onder de plu.’

Zo gaat dat bij Herinnering Verlicht, de jaarlijkse avondherdenking op begraafplaats De Nieuwe Ooster in Amsterdam. Er waren 24 Witte Dichters*, te herkennen aan hun witte paraplu-met-lampje.

Ik stond bij een grote vijver waarop gedachtenislichtjes te water werden gelaten. Tijdens het voorlezen zag ik soms tranen in de ogen van de toehoorders springen; intussen drupte gloeiend kaarsvet op mijn hand.
Gedachtenislichtjes op de vijver - foto: © Judy Elfferich
Dit is het gedicht dat ik voorlas aan wie het wilde horen:

Die ster die daar hoog aan de hemel staat
en zacht mijn pad verlicht
doet me denken aan jou, aan jou, mijn lieveling,
je stralende gezicht.

Het licht van de sterren reist door de nacht
van onvoorstelbaar ver.
Jij woont in een andere tijd, mijn lieveling:
een uitgedoofde ster.

Een uur wordt een maand en een maand wordt een jaar,
mijn leven glijdt voorbij
maar als er een ster valt ben jij, mijn lieveling
weer even dicht bij mij.

© Judy Elfferich (vrij naar een Zweeds volksliedje)

*) Witte Dichters is een project van Jos van Hest.

Toen het licht aanging

 
Het thema van de Boekenweek 2011 is ‘Curriculum Vitae – Geschreven portretten’.
Dat vraagt natuurlijk om een autobiografische schrijfopdracht.

Met de deelnemers aan de cursus Creatief schrijven ging ik helemaal terug naar het begin:
zij beschreven hun vroegste herinnering.

Vroege herinnering Tini
Vroege herinneringen

Enkeltje toekomst, retourtje verleden

.
Volgens Stephen Hawking zijn er drie mogelijke manieren om door de tijd te reizen: via een wormgat, met een deeltjesversneller of in een ‘relativistisch ruimteschip’. Maar dergelijke tijdmachines zullen alleen geschikt zijn voor een enkele reis naar de toekomst. Voor een retourtje verleden blijven we voorlopig aangewezen op herinneringen en verbeeldingskracht.

Titaantjes waren we
In de Boekenweek verscheen het boek Titaantjes waren we… Schrijvers schrijven zichzelf. Daarin staan 75 brieven die bekende schrijvers schreven aan hun jongere ik.

.
Deelnemers aan de cursus Creatief schrijven I schreven ook zulke brieven. Autobiografisch, fictie, of iets daartussenin.
Sommigen vonden hun brief te intiem voor publicatie. Anderen kozen een pseudoniem.

Lieve Jantine,

Ik ben het, jijzelf. Maar dan iets ouder. Ik ben nu 22. Voor jou is dat oud, maar ik zeg nog steeds ‘als ik later groot ben’. Misschien hoop je dat ik je in deze brief allemaal wijze dingen ga vertellen…

Postzegel Nils Holgersson
  Brieven aan een jongere ik

Herinnerik

 
Hm – deze blogpost was al sinds april in de maak, maar ik was ‘m vergeten ;-)

Ik herinner mij de trillende stem van mijn opa over ‘het vergankelijk leven’.
Ik herinner me het geluid van voetstappen in het grind.
Ik herinner me sleetje rijden aan de trekhaak van de auto.
Ik herinner me het plakje worst van de slager.

Marjoleine Boonstra

Over het ondoorgrondelijke menselijk brein en de werking van het geheugen gaat Herinnerik,
‘docblog’  bij het festival Het Geheugenhuis.
Bekijk Wat mijn hart zingt of een documentaire over het werk van Douwe Draaisma.
Lees de lijstjes met herinneringen van Rudy Kousbroek en anderen; voeg als je dat wilt een
eigen lijstje toe.

Herinnerik