Luisteren of kijken

woordenvanger

Woorden vangen met mijn oren
gaat heel goed.

Fluisterwoorden, duisterwoorden,
lastige of lange zinnen:
vliegen vlot naar binnen.

Meteen ken ik ze uit mijn hoofd,
van achteren naar voren
zeg ik ze zó weer op.

Maar ze met mijn ogen vangen,
hoe dat moet?

Vette woorden, nette woorden,
duidelijk gedrukte zinnen:
niks mee te beginnen.

Mijn hersens lijken wel verdoofd,
ik oefen me te pletter
maar ’t wil niet in mijn kop.

De woorden blijven hangen
waar ik ze niet kan horen,
verstopt achter die letters.

Dus wie mij wil bereiken
die laat me luisteren,
niet kijken.

© Judy Elfferich

.
DICHTER.-special ‘Tem de tekens’

 

Dit gedicht staat in de DICHTER.-special ‘Tem de tekens’.

 

 

Doorfluisterversje

Oor
Ken je dat spelletje?
‘Telefoontje’ noemden wij het: iets doorfluisteren tot het heel wat anders wordt.

PSSST…

Luister goed en fluister door
Ruiters zoeken duister spoor
Duizend boeven zuid en noord
Sluit de deuren en de poort
Oude spreuken houden woord

Paarden stuiven door het woud
Pijlen fluiten langs een hoed
Reisgenoten ga met spoed
Duister klonk een laatste groet
Fluister door en luister goed

© Judy Elfferich

Dit versje gaat over een lievelingsboek van mij. Zal ik je de titel in je oor fluisteren?
  De dief klom de boom in.
Nee nee, dat zei ik niet! Luister nog eens goed:
  Je stiefbroer lust honing.
Weer verkeerd verstaan! Nog één keertje dan:
  Een lief soort beloning.

Dit doorfluistergedicht staat op het digitale BoekieBoekie-portaal ‘Het cadeau’.