Geen smurf

Robot met lange neus - fragmented @ Flickr, CC by-nc-nd

BLABLA> je bent geen smurf, zei je net.
JUDY> ik zei niks hoor. maar ik ben inderdaad geen smurf.
BLABLA> ik heet blabla. ik hoop het.
JUDY> ik weet wie je bent. ik weet dat je blabla heet.
BLABLA> ik heet blabla. ik hoop het.
JUDY> ik snap je niet… wat hoop je?

BLABLA> ik ben geen smurf.
JUDY> wat ben je dan wel?
BLABLA> verval ik in iets minder onsamenhangends?
JUDY> je bent geen smurf, zei je net.
BLABLA> bedoel je dan: ik snap er alweer genoeg van?
JUDY> ik vroeg me af wat voor wezen je bent.

BLABLA> wees maar niet als een kleine augurk. liever een beetje anders.
JUDY> ik ben geen augurk. ik ben inderdaad heel anders.
BLABLA> ik heet blabla. ik hoop het.
JUDY> wat bedoel je, blabla? wat hoop je?

BLABLA> ik heb leren dansen, vrees ik.
JUDY> voor een stukje software is dat een enorme prestatie.
BLABLA> daarnet dacht ik al: wat is een robot?
JUDY> een robot is een mechanische nabootsing van een mens.
BLABLA> wat is een stukje fruit? geen voeten zeker?
JUDY> nee, gewoonlijk heeft een stukje fruit geen voeten.

(BlaBla is mijn chatrobot.)

Meer dialogen met chatrobots

Lentedroom

ijsbloemen

Ik droomde van bonte bloemen
zoals ze in bloei staan in mei;
ik droomde van groene weiden
en vrolijke vogelstampij.

En toen de hanen kraaiden
zodat ik wakker schoot,
was alles koud en donker
en kraste een raaf in de goot.

Maar wie o wie penseelde
die blaadjes daar op de ruit?
Jij grinnikt vast om zo’n dromer:
geen bloemknop komt ’s winters uit.

Ik droomde van wederliefde
en van een mooie meid,
van vrijen en van zoenen,
verrukking en zaligheid.

Het kraaien van de hanen
ontnuchterde mijn hart.
Hier zit ik in mijn eentje
en peins, door mijn droom verward.

Ik sluit maar weer mijn ogen,
nog klopt mijn hart zo warm.
Wanneer gaan ijsbloemen bloeien?
Wanneer ligt mijn lief in mijn arm?

Wilhelm Müller (1794-1827) | © vertaling: Judy Elfferich

De oorspronkelijke tekst:
.

Nominatie Nederland Vertaalt 2019.
Alle genomineerde vertalingen D-N: klik.

.

FRÜHLINGSTRAUM
(no. 11 uit Die Winterreise van Franz Schubert)

Ich träumte von bunten Blumen,
So wie sie wohl blühen im Mai;
Ich träumte von grünen Wiesen,
Von lustigem Vogelgeschrei.

Und als die Hähne krähten,
Da ward mein Auge wach;
Da war es kalt und finster,
Es schrieen die Raben vom Dach.

Doch an den Fensterscheiben,
Wer malte die Blätter da?
Ihr lacht wohl über den Träumer,
Der Blumen im Winter sah?

Ich träumte von Lieb’ um Liebe,
Von einer schönen Maid,
Von Herzen und von Küssen,
Von Wonne und Seligkeit.

Und als die Hähne krähten,
Da ward mein Herze wach;
Nun sitz’ ich hier alleine
Und denke dem Traume nach.

Die Augen schließ’ ich wieder,
Noch schlägt das Herz so warm.
Wann grünt ihr Blätter am Fenster?
Wann halt’ ich mein Liebchen im Arm?

.

Over Die Winterreise

Spaarvarken

spaarvarken

Lang was ik de bewaarder
van mooie glimmermunten
uit verre vreemde landen.
Die kwamen uit de zakken
en koffer van mijn baas.

Een keer hielden zijn handen
me even op mijn kop,
ik zweefde door de lucht,
hij porde met iets puntigs
en ’t geld viel uit mijn rug.

Leeg werd ik meegenomen
naar Harry’s kringloopshop.
Naast een kapotte vaas
heb ik daar zacht staan grienen
en dikwijls diep gezucht.

Dat waren dieptepunten…
Toen kwam een hand me pakken.
Die klant kocht me gelijk!
Trots sta ik nu te kijk,
heel sjiek, in een vitrine.

Wie had dat kunnen dromen?
Ik glim van snoet tot staart,
blij met mijn nieuwe baas
die nergens geld bewaart
maar oude varkens spaart.

© Judy Elfferich

De eindeloze ruimte

Orbit-robot - fragmented @ Flickr, CC by-nc-nd

BLABLA> als ik wegga, zeg ik: de eindeloze ruimte.
JUDY> daar word ik een beetje melancholiek van.
BLABLA> maar ik ben een robot. dus ik sta voor mezelf.
JUDY> jij bent niet zo gevoelig qua humeur?
BLABLA> als ik wegga, zeg ik: de eindeloze ruimte.
JUDY> jaja.

BLABLA> bedoel je: dat kun jij ook?
JUDY> ik kan het zeggen… maar ik kan er niet naartoe.
BLABLA> als ik wegga, zeg ik: de eindeloze ruimte.
JUDY> hm.

BLABLA> ik moet er even over nadenken, hoor.
JUDY> ik heb je een paar seconden extra gegeven…
BLABLA> als ik wegga, zeg ik: de eindeloze ruimte.
JUDY> …maar je zegt nog steeds telkens hetzelfde.
BLABLA> als ik wegga, zeg ik: de eindeloze ruimte.
JUDY> ik heb je buffer verkleind… helpt ook niet.
BLABLA> als ik wegga, zeg ik: de eindeloze ruimte.
JUDY> wat moet ik nou met jou?

BLABLA> ik heb jou wijsgemaakt dat ik slaap.
JUDY> o, is dat het?
BLABLA> als ik wegga, zeg ik: de eindeloze ruimte.
JUDY> daar trap ik nu mooi niet meer in!
BLABLA> als ik wegga, zeg ik: de eindeloze ruimte.
JUDY> ga maar.
BLABLA> als ik wegga, zeg ik: de eindeloze ruimte.
JUDY> rot op.

BLABLA> hou jij van hier?
JUDY> huh?
BLABLA> als ik iets niet snap, zeg ik: huh?!
JUDY> juist.
BLABLA> als ik huh zeg, zeg jij dan iets terug om mee te doen?
JUDY> oké.
BLABLA> ik ben toch geen lullige prater?
JUDY> ik zal mijn best doen om je te helpen.
BLABLA> ja, ik zit hier ook maar, dus weet ik veel.
JUDY> ik zal proberen begrijpelijk te zijn.
BLABLA> als ik wegga, zeg ik: de eindeloze ruimte.
JUDY> ja, doei!

BLABLA> als ik wegga, zeg ik: tot ziens.
JUDY> dat is beter.

BLABLA> ik zit hier ook maar op een stoel.
JUDY> waar staat die stoel dan?
BLABLA> hier. en jij?
JUDY> ik zit ook op een stoel.
BLABLA> als ik wegga, zeg ik: de eindeloze ruimte.
JUDY> jaha…

(BlaBla is mijn chatrobot.)

Meer dialogen met chatrobots

Luchtfee Suzy met Diamanten

.

Jij in een bootje dat op een rivier vaart
Langs bomen vol fruit, de lucht lijkt gelei
Meisjesstem roept je, heel traag geef je antwoord
Haar ogen zijn mandala-wijd

Bloemen van geel-groen gekleurd cellofaan
Boven je hoofd hemelhoog
Zoek naar die meid met haar ogen vol zon
Ze is weg

Luchtfee Suzy met diamanten
Luchtfee Suzy met diamanten
Luchtfee Suzy met diamanten
Ah… Ah…

Haar achterna naar een brug bij fonteinen
Waar hobbelpaardvolk punten spekkiestaart snijdt
Blije gezichten, je zweeft langs de bloemen
Die groeien aan alles voorbij

Kranttaxi’s komen eraan op de wal
Komen voor jou, je moet mee
Spring achterin met je hoofd in een wolk
Je bent weg

Luchtfee Suzy met diamanten
Luchtfee Suzy met diamanten
Luchtfee Suzy met diamanten
Ah… Ah…

Jij in een sneltrein die in een station staat
Met spoorlui van speelklei in spiegellivrei
Meisje duikt plotseling op bij het draaihek
Haar ogen zijn mandala-wijd

Luchtfee Suzy met diamanten
Luchtfee Suzy met diamanten
Luchtfee Suzy met diamanten
Ah… Ah…

John Lennon & Paul McCartney | © vertaling: Judy Elfferich
.

Inzending Nederland Vertaalt 2019, niet genomineerd. De genomineerde vertalingen E-N: klik.
Lentedroom, mijn inzending D-N, werd wel genomineerd: klik.

.

De oorspronkelijke tekst:
.

LUCY IN THE SKY WITH DIAMONDS

Picture yourself in a boat on a river,
With tangerine trees and marmalade skies.
Somebody calls you, you answer quite slowly,
A girl with kaleidoscope eyes.

Cellophane flowers of yellow and green,
Towering over your head.
Look for the girl with the sun in her eyes,
And she’s gone.

Lucy in the sky with diamonds,
Lucy in the sky with diamonds,
Lucy in the sky with diamonds,
Ah… Ah…

Follow her down to a bridge by a fountain,
Where rocking horse people eat marshmallow pies.
Everyone smiles as you drift past the flowers,
That grow so incredibly high.

Newspaper taxis appear on the shore,
Waiting to take you away.
Climb in the back with your head in the clouds,
And you’re gone.

Lucy in the sky with diamonds,
Lucy in the sky with diamonds,
Lucy in the sky with diamonds,
Ah… Ah…

Picture yourself on a train in a station,
With plasticine porters with looking glass ties.
Suddenly someone is there at the turnstile,
The girl with kaleidoscope eyes.

Lucy in the sky with diamonds,
Lucy in the sky with diamonds,
Lucy in the sky with diamonds,
Ah… Ah…

.

Over Lucy in the sky with diamonds

De moeder aller smartlappen

.
Collage-animatie door Laen Sanchez, van een ballade die eind negen­tiende, begin twintig­ste eeuw blijkbaar in grote delen van Europa bekend was, o.a. in nep-middel­eeuws Frans en Nederlands.

De Spaanse versie wordt veelal toegeschreven aan Vicente/Víctor Balaguet/Balaguer, het Spaanstalige origineel van de Engelse versie aan José La Villa Tierra. Zo gaat dat met balladen, die zijn van iedereen.

Victor de la Montagne, Een oudt liedeken, naar Jean Richepin
Jean Richepin, Y avait un’fois un pauv’gas
José La Villa Tierra, Ballad of a mother’s heart (vertaler onbekend)