. De expositie Voortborduren in Breda’s Museum gaat over borduurtradities in
verschillende culturen.
Centrum voor de kunsten Nieuwe Veste sluit hierop aan met een bijzonder eigen project.
- Wie borduurt de petten voor Willem-Alexander en de adjudanten van de Gouden Koets?
- Waarom is het zo moeilijk om te stoppen als je eenmaal met borduren bent begonnen?
- Zijn er nog kinderen die van hun oma leren borduren?
Achter elk borduurwerk schuilt een verhaal.
Deelnemers aan de cursus Creatief schrijven I haalden die verhalen naar boven in interviews
met bordurende Bredanaars.
Deze teksten, de borduurwerken zelf en foto-impressies van de makers zijn vanaf 3 november
te zien op de bovenverdieping van Nieuwe Veste.
Bovendien: eigentijdse borduursels van middelbare scholieren.
. TE DROMMEL, kloeg de dominee, vannacht kon ik niet slapen!
Mij kwelden honderd muggen met demonisch luid gezoem.
De torenklok sloeg drie, sloeg vier – en ik, ik telde schapen.
Ik woelde en ik woelde en ik dacht aan J.C. Bloem…
Insomnia! De hele lange nacht bleef ik aan ’t tobben
over die ene regel, van Der Doodsklaroenen Stoot.
Ik kreeg opeens zo’n trek in een kroketje van Van Dobben.
Of twee kroketjes. Maar er was alleen maar suikerbrood.
O! antwoordden de dames Groen. En die Parijse wafels?
We vroegen ons al af waar die gebleven konden zijn…
Als wij niet kunnen slapen, repeteren we de tafels
van dertien en van zeventien, vanwege onze lijn.
We worden altijd zo nerveus van ’t tikken van de wekker;
daar zetten we dan meestal onze theemuts overheen.
Maar ja, dan hoor je hem weer níet. Dan slaap je ook niet lekker.
De Leegte! sprak de dominee. Luguber fenomeen!
Zeg, zei het schaap Veronica en keek in de beschuitbus,
dit ziet er óók luguber uit. En waaro is de zjem?
’t Is algemeen bekend dat ik geen krekkers en geen fruit lust!
verkondigde de dominee met overslaande stem.
Zo? zei de ene dame Groen. En vast ook geen sardines?
De andere dame Groen zei: En geen glaasje o de vie?
Ahum, zei ’t schaap Veronica. Die Belgische pralines,
die zijn ook op. En gisteren toen waren er nog drie.
De dominee werd langzaamaan zo rood als een pioen.
Eh… zei hij toen. Zal ík dan straks de boodschappen maar doen?
. PSST, fluisterden de dames Groen, psst, dominee, word wakker!
Sta op! Juffrouw Veronica krijgt haar verjaarsontbijt.
We hebben thee en eitjes en kadetjes van de bakker.
Huh? antwoordde de dominee. Bijlo! Wat vliegt de tijd!
Zó lig je in Morpheus’ armen en je droomt van Hoger Dingen,
zó gloort weeral de dageraad en ziet: ons schaap is acht!
Voorwaar, het past ons om een vrolijk lied voor haar te zingen.
En hoort gij dat geklepper? De verjaarspost wordt gebracht.
Ze slopen naar de zolder toe, zo zachtjes als ze konden,
met broodjes en kadootjes, op hun toffels, tree voor tree.
Daar lag het schaap, klaarwakker en ontzettend opgewonden.
Lang zal ze leven, zongen ze en morsten met de thee.
Veronica wou weten: Ben ik nu echt acht geworden?
En mag ik heel de dag een roze strikje in mijn staart?
En gaan we straks gezellig heel de middag ganzenborden?
En dat ik alle potjes win? – O kijk, een ansichtkaart!
Van wie zou die nou zijn? Wat leuk, hij is van tante Annie!
Er staat een grote 8 op en een mooi verjaarsgedicht.
De dames Groen verbleekten en ze stamelden: Dat kan nie.
Een kaart van tante Annie – die ginds op Zorgvlied ligt!
Er is Meer, sprak de dominee, dan ons verstand bevroedt.
Maar nu snel naar beneden: daar is taart in overvloed.
.
Hm – deze blogpost was al sinds april in de maak, maar ik was ‘m vergeten ;-)
Ik herinner mij de trillende stem van mijn opa over ‘het vergankelijk leven’.
Ik herinner me het geluid van voetstappen in het grind.
Ik herinner me sleetje rijden aan de trekhaak van de auto.
Ik herinner me het plakje worst van de slager.
Marjoleine Boonstra
Over het ondoorgrondelijke menselijk brein en de werking van het geheugen gaat Herinnerik,
‘docblog’ bij het festival Het Geheugenhuis.
Bekijk Wat mijn hart zingt of een documentaire over het werk van Douwe Draaisma.
Lees de lijstjes met herinneringen van Rudy Kousbroek en anderen; voeg als je dat wilt een
eigen lijstje toe.
.
Schrijfcursisten schreven sprookjes, teken- en schildercursisten maakten er illustraties bij.
De gedrukte versie van dit boekje is verkrijgbaar bij de balie van de bibliotheek Breda en
centrum voor de kunsten Nieuwe Veste, zolang de voorraad strekt.
.
Schrijfworkshops voor de basisschool over ‘eten en snoepen’,
het thema van de komende Kinderboekenweek:
REUZENPANNENKOEK MET STROOPonder- en middenbouw We beginnen met een voorleesverhaal over een reuzenpannenkoek.
Daarna tekenen de kinderen zelf reuzenpannenkoeken.
Ze knippen hun pannenkoek uit en versieren hem, afhankelijk van de schrijfvaardigheid,
met een ‘stroop’-tekening, hun naam, of een korte ‘stroop’-tekst.
SPAGHETTIVERHAAL middenbouw
Eerst lezen we een verhaalfragment waarin iets bijzonders gebeurt met spaghetti.
Dan gaan we samen verder verzinnen over spaghetti: wat kun je ervan maken, ermee doen?
De kinderen maken een tekening bij Judy’s verhaal of bij hun eigen spaghettiverzinsel.
Degenen die dat al kunnen, schrijven er een korte tekst bij.
SNOEPVERPAKKINGmidden- en bovenbouw
Chocokikkers, ballonbruisballen en smekkies in alle smaken – die kennen we al.
Maar snoep is er natuurlijk nooit genoeg.
De kinderen gaan nieuwe soorten snoep bedenken.
Ze schrijven een reclametekst en ontwerpen de snoepverpakking.
WOORDWOLKmidden- en bovenbouw
Wat eten de kinderen het liefst? En wat lusten ze echt niet?
Van hun antwoorden op die vragen maken we online een woordwolk.
De grootte van elk woord in zo’n wolk geeft aan hoe vaak het voorkomt.
Samen bepalen we lettertype, indeling en kleur. Tot slot bespreken we de uitslag. ……………………………………[Klik op afbeelding voor vergroting]
SMS-GEDICHTENbovenbouw
Een sms-bericht heeft maximaal 160 tekens, een sms-gedicht heeft er precies 160.
Op www.precies160.nl kun je 160′jes schrijven en die meteen publiceren.
De site heeft een aparte afdeling voor kinderen en jongeren.
Aan de hand van een speelse schrijfopdracht maken de kinderen 160′jes over eten en snoepen.
