. Rond het magische jaar 1984 kocht Daniel Sinker als kind een afgedankt bibliotheekboek: 2010: Living in the Future (Geoffrey Hoyle, 1972).
Hij heeft het nooit weggedaan…
En toen was het opeens echt 2010.
In het 2010 van Geoffrey Hoyle gaat goederenvervoer per buizenpost.
Een arm uit de broodrooster mikt je toost op je bord.
De vuile vaat wordt niet afgewassen maar vergruizeld.
Maar met de meeste van zijn voorspellingen zat Hoyle er niet ver naast. …………………………………………..e-learning ……………………………….[Klik in plaatje voor vergroting]
.
In geval van krotsneeuw, oftewel snagel, zet NS het zoutkaartje in.
De Onze-Taal-column van deze week gaat over nieuwe en oude winterwoorden.
Sneeuwjacht kwam ik toevallig deze week tegen in een boek uit 1948.
In gesprekken kwamen vrouw Holle (Grimm) en de sneeuwkoningin (Andersen) voorbij. ……………………………………………………Vrouw Holle
In mijn synoniemenwoordenboek vind ik bomijs, bloedsneeuw en stofhagel.
Verder natuurlijk wintertenen, blauwbekken, vernikkelen (die kende ik al),
maar ook kleumkat en kleums.
.
KIJK, zei het schaap Veronica. Die wijzer gaat bewegen…
Nou komt het vuurwerk, want nou staan de wijzers op elkaar!
Welnee, zeiden de dames Groen. Het is pas kwart voor negen.
Om twalef uur vanavond pas begint het nieuwe jaar.
De dominee sprak: Juist! Dan gaan we vuurpijlen afsteken.
Het is een prachtig jaar geweest, maar straks is het voorbij.
Laat ons dus heden onze goede voornemens bespreken,
opdat we januari in gaan met een Schone Lei.
Hè ja, zeiden de dames Groen. Men wil zich soms bezinnen,
met weemoed en een glaasje uit de zondagse karaf.
Wij namen ons net voor aan deze puzzel te beginnen.
Hij heeft tienduizend stukjes en hij moet van ’t jaar nog af.
Het schaap beloofde: Ik zal nooit meer van de kerstboom eten
en niesen doe ik voortaan altijd keurig in mijn staart.
De dominee die raadpleegde langdurig zijn geweten;
hij maakte een Geheime Lijst en wierp die in de haard.
Elf oliebollen later wees het schaap naar de pendule:
Maar nou is het toch echt zover, nou heb ik ’t goed gezien!
Kom dominee, de lucifers. Óp naar de vestibule!
Welnee, zeiden de dames Groen. Het is pas tien voor tien.
Opeens begon het buiten hard te ploffen en te knallen,
met overal gezoef, geflits, gedaver en gegil.
Ze stonden elkaar even aan te kijken met z’n allen.
Toen gniffelden de dames Groen: Ach gut, de klok staat stil.
Sjampanje! riep de dominee, bekomen van de schok.
Veel heil en zegen! En ik repareer dit jaar de klok.
. Wie zou niet de bibliotheek in willen tijdens sluitingstijd?
Je zou je er stiekem kunnen laten insluiten…
Wie meedoet aan de cursus Poëzie ontdekken, heeft zo’n truc niet nodig.
Op acht maandagmiddagen hebben wij de bibliotheek voor onszelf.
We mogen de boeken en de computers gebruiken.
- Wat is poëzie?
- Hoe ontstaan gedichten?
- Wat zit erin en hoe haal je dat eruit?
- Waaraan herken je een ode, een rondeel?
- Hoe zit het met rijm, metrum, metaforen?
- Is een liedje ook een gedicht?
Daarover gaan we lezen, praten en schrijven.
8 lessen op maandag, 15.30-17.30 uur
plaats: Centrale Bibliotheek, Breda
start: 22 februari 2010
. ………….Foto: TheirHistory / Philip Howard (Flickr)
DIE SNEEUWPOP WAS VROEGER JE VADER
Mam, er staat buiten een man bij de heg
Al uren en uren en uren
Staat die kerel daar naar me te gluren
Zo roerloos en star in de sneeuw
En hij zegt niks terug als ik klootzak naar hem schreeuw
Wat doet die man bij onze heg, mam?
Wat doet ie bij onze heg?
Die sneeuwpop was vroeger je vader
Ooit zong hij je ’s avonds in slaap
Hij woonde toen hier bij ons binnen
En daar buiten liep een schaap
Mamma, die man is nog altijd niet weg
Al weken en weken en weken
Krijg ik hem niet weggekeken
Hij staat maar te staan in de modder
En hij zegt er niks van als ik klodders naar zijn kop gooi
Wanneer gaat die man daar nou weg, mam?
Wanneer gaat ie daar nou weg?
Die sneeuwpop was vroeger je vader
Je mam heeft hem buitengezet
Hij smakte altijd bij het eten
En vroeg zoveel ruimte in bed
Mamma, die man staat nog steeds bij de heg
Al jaren en jaren en jaren
Staat die kerel daar naar me te staren
Zo ijzig en bleek in het gras
En hij zegt niet eens foei als een hond tegen hem aan plast
Waarom gaat die man daar niet weg, mam?
Waarom gaat ie daar niet weg?
Die sneeuwpop was vroeger je vader
Hij was mamma’s minnaar en held
Nee, haal hem in godsnaam niet binnen
De kans is te groot dat ie smelt
Die sneeuwpop was vroeger je vader
Soms drupt langs zijn wortel een traan
Zolang als jij zijn kleine meid blijft
Zal hij voor jou pal blijven staan
Pascale Brinkel studeert Art & cross media design aan de AKI in Enschede.
In oktober gaf Marcel van der Drift daar een workshop Poëzie & internet.
Studenten kregen de opdracht een gedicht uit te kiezen en dit aan te vullen
met beeld, geluid en interactie.
Pascale koos een tekst van mij:
AFTELVERSJE
Jij mag niet meedoen
Nee, jij doet niet mee
Want je kwam over land
Maar je ging over zee
Zeven zakken schelpen
Acht emmers zout
Zullen je niet helpen
Schattebout